Wieś sołecka położona na prawym brzegu Noteci, na południowo-wschodnim skraju gminy – 3 km na wschód od Gościmca. Geneza wioski wiąże się z projektem  usypania wału wzdłuż prawego brzegu Noteci, który opracowano w 1767 roku. Gdy gospodarze z Gościmca odmówili swej współpracy w realizacji tego projektu, wówczas radca Brenkenhoff postanowił osiedlić kolonistów w pobliżu budowanego wału. Za czynsz w wysokości 14 groszy mieli oni otrzymać najbardziej żyzne ziemie w okolicy, dzięki czemu mieszkańcy nowej wioski szybko stali się najbogatsi w całej dolinie Noteci. Do ich obowiązków należała budowa wału przeciwpowodziowego oraz jego konserwacja.

Założona w 1769 roku wieś swą nazwę Brenkenhofsbruch  /Bagna Brenkenhofa/ otrzymała na pamiątkę radcy dworu pruskiego Franza Balthasara Schöninga von Brenkenhoffa, który kierował całą akcja kolonizacji doliny Noteci w XVIII wieku.

Po założeniu wieś – o zabudowie regularnie rozproszonej – podlegała urzędowi domeny państwowej w Drezdenku. Według opisu Bratriga w 1809 roku kolonia ta składała się z 47 „dymów” zamieszkałych przez 344 osoby. Było wśród nich 39 olędrów – czyli  gospodarzy specjalizujących się w hodowli krów mlecznych na sposób holenderski; 19 komorników oraz kowal. Kolonia tworzyła jedną gminę wspólnie z Gościmcem. Razem obie wioski obejmowały obszar 5108 mórg i 158 prętów. Pod względem kościelnym Błotno należało do parafii w Gardzku.

W 1919 roku wieś liczyła 452 mieszkańców, w 1925 r. – 399,  w 1939 r. -354. Po wojnie wieś była gromadą w gminie Trzebicz. Nigdy już nie odzyskała dawnego zaludnienia. W 1949 roku liczyła bowiem 260 mieszkańców, w 1955r. – 183, w 1959 r. – 260, w 1999 r. – jedynie 138 osób. Pod względem przynależności kościelnej podlegała  najpierw kościołowi p.w. Narodzenia NMP w Gościmcu, a następnie parafii p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Trzebiczu;  od 1975 r. należy do parafii p.w. św. Jana Chrzciciela w Zwierzynie. Obecnie składa się z niespełna 40 zagród.