ŻÓŁWIN

Wieś sołecka położona 4 km na południowy wschód od Zwierzyna. Jej zagrody rozrzucone są na dużym obszarze po obu stronach drogi krajowej nr 157 ze Zwierzyna do Goszczanowca. Do sołectwa poza wioską należą również dwie kolonie: Wojkowo i Wymokliny.
Geneza wioski wiąże się z decyzją króla Fryderyka Wilhelma I, który dwa lata po objęciu władzy wydał instrukcję „Jak ze strzeleckimi, miejskimi łąkami i bagnami należy postępować”. Domagał się w niej wydzielenia 15 łanów (czyli 450 dużych mórg brandenburskich) dla kolonistów, którzy mieli ten obszar na własny koszt osuszyć i doprowadzić do rolniczego użytkowania. Po czterech latach wolnizny musieli oni płacić 12 groszy czynszu rocznie od morgi, z czego 8 groszy dla miasta i 4 grosze do kasy państwowej. Zwierzchnie sądownictwo przyznano miastu. Ze wszystkich dawnych danin i pańszczyźnianych powinności mieli być koloniści zwolnieni. Samorząd wsi zobowiązano do zaangażowania nauczyciela. W sprawie rozciągnięcia nad nimi opieki duszpasterskiej mieli się udać do najbliższego duchownego. W realizacji tych zadań zaangażowało się dwóch radców wojennych pruskiego króla: Manitius i Wedig. Każdy z nich wziął większą powierzchnię do zagospodarowania i wspierał całe przedsięwzięcie na miarę swoich możliwości. W ten sposób pojawiła się wieś Friedebergschbruch  (Strzeleckie Błota), która 28 czerwca 1720 roku otrzymała prawa dziedziczne. W uroczystym akcie nadania uczestniczyli członkowie Rady Miejskiej Strzelec z burmistrzem na czele, sędziowie, ławnicy i starsi czterech głównych cechów. Trzydziestu siedmiu dziedzicznych użytkowników gospodarstw dysponowało łącznie 25 łanami ziemi, a liczba mieszkańców powiększyła się do 145.
Ciężkie chwile przeżyła wieś w okresie wojny siedmioletniej, skutkiem czego liczba jej mieszkańców spadła ze 195 na początku wojny do 137 po jej zakończeniu. W latach 1766 – 1768 osiedlono więc tutaj 29 nowych olędrów, dzięki czemu w roku 1772 liczba mieszkańców wzrosła do 155. Ponadto w 1766 roku na terenie Lindenwerder (Wymoklin) osadzono 6-ciu kolonistów, którzy otrzymali 62 morgi ziemi.
Według opisu Bratriga na początku XIX wieku wieś składała się z 39 zagród zamieszkałych przez 261 osób. Było wśród nich 30 kolonistów, 6 chałupników oraz 16 komorników. Dysponowali oni 3469 morgami ziemi. Wieś należała do Kasy Miejskiej w Strzelcach, natomiast pod względem kościelnym podlegała parafii protestanckiej w Zwierzynie. Bratrig dodał,, iż kolonię Friedebergsch Bruch zwano również Friedeberger Hollander. W 1813 roku liczba „dymów” wzrosła do 56, zaś liczba mieszkańców do 303. Henryk Berghaus wymienia w 1850 roku 79 samodzielnych gospodarstw, do których należało 3652 morgi ziemi, w tym 1250 mórg pól uprawnych oraz 2022 morgi łąk.
Płacili oni podatek gruntowy w wysokości 445 talarów, 16 groszy i 10 fenigów.   Do kościoła należało 80 mórg ziemi, do szkoły 13 mórg..
W 1865 roku wieś liczyła 524 mieszkańców, 44 dużych i 20 małych gospodarstw rolnych i płaciła 368 talarów podatku. W 1896 roku w centrum wioski wybudowano neogotycki kościół ceglany na planie prostokąta z wyodrębnioną absydą. Od 1903 roku podlegał on nowo założonej parafii w Gościmcu. Nabożeństwa odprawiali tutaj kolejno Paul Charlier, Wilhelm Riedel, Johannes Crusius i /od 1919r./ Theodor Risch. Na wschodnim krańcu wioski, przy drodze do Pławina, założono dwa cmentarze.
W 1919 roku wieś liczyła 405 mieszkańców, w 1925r. - 399, w 1939r. – 370.
Żółwin wyzwolony został 30 stycznia 1945 roku. W 1949r. liczył 547 mieszkańców, w 1955r. – 337, w 1959r.  – 357, w 1995r. -  185, w 1999r. już tylko 177.
Miejscowy kościół poświęcony został 16 maja 1946 roku pod wezwaniem św.Andrzeja Boboli. Początkowo należał do parafii św. Piotra i Pawła w Starym Kurowie, od 1975 roku podlega parafii św. Jana Chrzciciela w Zwierzynie.