szukaj    
Galeria  Aktualności  
Gmina Zwierzyn
Urząd Gminy
Samorząd
Historia
Geografia
Turystyka
Noclegi
Gminna Biblioteka Publiczna
Projekty unijne realizowane przez szkoły
Zrealizowane projekty oświatowe
Sport
Euroregion Pro Europa Viadrina
Gminny Ośrodek Kultury Jutrzenka w Zwierzynie
ANR Oddział Terenowy w Gorzowie Wlkp.
    
Związek Miast i Gmin Nadnoteckich

Wojewdzództwo Lubuskie

Ziemia Lubuska

Rehfelde



LCOI

    
on line: 5 odwiedzin:
Położenie

Położenie i ukształtowanie powierzchni.


          Gmina Zwierzyn położona jest w północno wschodnim krańcu województwa lubuskiego oraz południowo zachodniej części powiatu strzelecko – drezdeneckiego. Od wschodu graniczy z gminą Stare Kurowo, od północy  ze Strzelcami Krajeńskimi, od zachodu  z Santokiem, od południa zaś Santokiem i Drezdenkiem.
          W strukturze krain  geograficznych obszar gminy zajmuje niewielki fragment Kotliny Gorzowskiej, która jest częścią Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej (Pradoliny Noteci). Południową granicę gminy na całej długości wyznacza prawy brzeg Noteci, północną natomiast ciąg pagórków czołowo-morenowych Pojezierza Myśliborskiego, które należą już do Pojezierza Pomorskiego.
            Przez środek gminy biegnie równoleżnikowo linia kolejowa Kostrzyn-Krzyż, zapewniająca dogodne połączenie z Poznaniem, Piłą i Szczecinem. Na terenie gminy funkcjonują trzy stacje kolejowe: w Górkach, Sarbiewie i Zwierzynie (Strzelce Krajeńskie Wschód). Znaczenie lokalne posiada odgałęzienie linii kolejowej ze Zwierzyna do Strzelec Krajeńskich.
Zwierzyn położony jest przy drodze krajowej nr 156 łączącej Barlinek z Drezdenkiem przez Strzelce Krajeńskie. Biegnąca na południe droga nr 157 łączy Zwierzyn ze Skwierzyną. Jedyny most na Noteci znajduje się w Gościmcu. Znaczenie lokalne posiada szosa łącząca Górki ze Zwierzynem i Przyłęgiem oraz Zwierzyn z Góreckiem.
Krajobraz okolic Górek i Zwierzyna ukształtował się około 12 tysięcy lat temu w wyniku działalności lodowca bałtyckiego, a  szczególnie w trzeciej fazie zwanej stadiałem pomorskim. Wykształconą w tym czasie rzeźbę, zawierającą świeże formy polodowcowe, nazywamy młodoglacjalną lub  młodolodowcową.
       Na północnym krańcu gminy występuje obszar pagórków moreny czołowej. Zbudowane są one z piasków i żwirów różnoziarnistych oraz głazów narzutowych występujących niekiedy na powierzchni, z niewielkim udziałem gliny. Moreny ożywiają bardzo krajobraz poprzez znaczne różnice wysokości względnych. Ich kulminacje, w rejonie Owczarek i Brzozogaju, sięgają 60 m n.p.m. Cały obszar pagórków pokryty jest pięknymi lasami Puszczy Barlineckiej i Drawskiej. Najpiękniejszy głaz narzutowy (pomnik przyrody) znajduje się w Zwierzynie.
       Na południe od ciągu pagórków moreny czołowej oraz na północ od szosy Górki-Zwierzyn ciągnie się wąski pas strefy zandrowej. Zandr zwany gorzowskim lub barlineckim, dociera od zachodu aż do Zwierzyna. W zandrze przysypane piaskiem lub żwirem tkwią fragmenty moreny dennej starszego zlodowacenia.  Najpiękniejsze pokłady piasku i żwiru zalegają na północ od Zwierzyna oraz w pobliżu Przysieki, gdzie były eksploatowane już w okresie międzywojennym. Osady żwirowo – piaszczyste okolice Przysieki powstały w wyniku procesów wytapiania brył martwego lodu lądolodu oscylacji krajeńskiej. Zasobność pokładów oceniona została na 2,8 mln ton.
        Na południe od Kanału Otok (Rana) rozciąga  się Pradolina  Toruńsko -Eberswaldzka. Jest to rozległe obniżenie o charakterze równiny zalewowej z aluwiów, które odzwierciedlają jej dzieje od czasów postoju lądolodu.
        Pierwsza najwyższa, terasa przedstawia resztkę dna doliny, kiedy to wody roztopowe lądolodu pracowały w tym poziomie. Jest to zatem najstarsza terasa z okresu, gdy lądolód stał na morenie czołowej i obficie zasilał wodami roztopowymi najbliższą pradolinę. Budują ją zarówno gliny, jak i piaski. Występują tutaj gleby typu bielicowego o podłożu piaszczystym.
       Druga z rzędu terasa, zwana środkową lub ponadzalewową, znajduje się kilka lub kilkanaście metrów ponad rzeką (25-31 m n.p.m.). Jest  ona pochodzenia osadowego, o czym świadczą utwory rzeczne w postaci piasków i żwirów wyraźnie warstwowych.
       Terasa najniższa, zwana denną lub zalewową, powstała przez zasypanie piaskami i mułami koryta szeroko wyżłobionego w płaszczyźnie terasy środkowej. Jest to terasa najmłodsza, wznosząca się 21 – 25 m n.p.m. W czasie powodzi bywa ona często zalewana. Obszar ten posiada jednak stosunkowo dobre gleby, przeważnie torfiaste i częściowo mursze, wobec czego stanowi strefę gospodarki łąkowo-hodowlanej.

 
«« wstecz

drukuj wyślij ten link
  
        © Urząd Gminy Zwierzyn