Rzeki i jeziora

            Wody  płynące gminy Zwierzyn wykazują ścisły  związek z rzeźbą terenu i budową  geologiczną. Obszar Górek, Sarbiewa i Zwierzyna odwadniany jest przez strumienie należące do dorzecza Noteci, która w pobliskim Santoku wpada do Warty. RZEKA NOTEĆ, wyznaczająca południową granice gminy, posiada wały  przeciwpowodziowe oraz liczne dopływy przybierające tutaj  kierunek równoleżnikowy. Największy z nich, wijący się leniwie licznymi zakolami i starorzeczami, zwany jest Starą Notecią. Całość stosunków wodnych południowej części gminy dopełnia gęsta sieć kanałów  i rowów melioracyjnych, które odwadniają nadnoteckie łąki, bagna  i torfowiska. Przez północną część gminy przepływają równoleżnikowo dwa kanały oraz południkowo cztery strumienie.

KANAŁ  OTOK (RANA), niem. Randkanal. Geneza tego kanału wiąże się z regulacją Noteci w 1765 roku przez pułkownika Petri. Przekopano wówczas nowe koryto tej rzeki, poczynając od Starych Bielic aż do Klesna. Plan przewidywał kontynuowanie budowy aż do Santoka, lecz z powodu licznych trudności odstąpiono od tego zamiaru, a rozpoczętą budowę ukończono jako rów odwadniający. Kanał Otok opływa od południa Zwierzyn, Przysiekę i Górki, po czym uchodzi z prawej strony do Polki. W latach 1929 – 1931 firma „Polenski und Zöllner” z Drezdenka dokonała gruntownej przebudowy całego biegu kanału. Wybudowano wówczas zachowane do dziś mosty i śluzy, usypano wały, pogłębiono i poszerzono koryto kanału do 4,5 m. Na każdym moście wybudowano  zapory przeciwpancerne.

 DŁUGI KANAŁ  niem. Petri Graben   jest rowem płynącym równolegle do kanału Rana, wzdłuż południowego skraju Zwierzyna i Przysieki, gdzie uchodzi do Kanału Rana. Podobnie jak Kanał Otok został on wykopany w latach 1765 – 1769 przez pułkownika Petri.

PEŁCZ (POLKA) niem. die Puls, w dolnym biegu PULSKANAL.
Strumień wypływający z jeziora Mogilno na północ od Dankowa, który kieruje swe wody na południe przecinając po drodze kilka malowniczych jezior. Przepływa przez Danków, Wilanów, Przyłęg. W końcowym biegu, koło Górek, skręca na zachód i jako rzeka skanalizowana – mijając po drodze Brzezinkę – uchodzi pod Santokiem do Noteci. Długość rzeczki wynosi 43 km, powierzchnia jej dorzecza 391 km 2.
Najstarsza wzmianka pisana o rzece pochodzi z 1295 roku, gdy margrabia Albrecht III nadał cystersom z Pełczyc młyn na strumieniu Polcz. W 1345 roku margrabia Ludwik Starszy, przyznając mieszczanom strzeleckim przywilej żeglugi do Szczecina, wymienił „fluvium polka’’ (rzekę zwaną Polka). W roku 1589 do elektora należał przywilej połowu łososia  „ in der Polze und Zantze’’. W  przeszłości spotykało się też nazwy Pols, Pulze, a nawet  Pełko. Nazwa ta jest zapewne pochodną imienia Pełka. Jeśli chodzi o nazwę Polka, to również niemieccy onomastycy nie ukrywają,  że jest ona pochodzenia słowiańskiego i oznacza  „ polny potok „  albo „polską rzekę”.
W XIII wieku rzeka wraz z Santoczną stanowiła fragment zachodniej granicy kasztelani drzeńskiej z santocką, a w 1337 roku granicę między ziemią  strzelecką i gorzowską. Od najdawniejszych czasów z uwagi na duży spadek wód (1,9 %) rzeka wykorzystywana była do budowy młynów wodnych.

SANTOCZNA, niem.Zanze. Wypływa ze wschodniego krańca jeziora Okunino, w pobliżu leśniczówki Okno. Płynie na południe przez Moczydło oraz jeziora Sitno, Lubieszewko, Lubie, Mrowino i Mrowinko. Rzeka przecina Santoczno, mija Zdroisko i dociera  do Górek, gdzie uchodzi do Polki (Pełcza). Jej długość wynosi 32 km, powierzchnia dorzecza 124 km 2/, średni spadek 1,8 promila. Nazwa Santoczny wywodzi się od słowiańskiego słowa „sątok” – zlewisko. Historycy niemieccy uważają, że jej słowiańska nazwa oznacza  „dziko płynącą rzekę”.

SARBINA (Sarbiewo, Sarbiewko), niem.Zarben Fliess. Źródła tego strumienia tryskają na wschodnim krańcu Przyłęgu. Płynie na południowy wschód szeroką dolina otoczoną wzgórzami morenowymi. Przepływa przez Sarbiewo, które właśnie tej rzece zawdzięcza swoją polska nazwę, po czym na wschód od Przysieki uchodzi do Kanału Otok (Rana).

MŁYNÓWKA  niem.Mühlenfliess, Stadtfliess. Strumień rozpoczynający swój bieg na wschodnim skraju Bronowic. Przepływa przez jeziora Górne i Dolne na wschodnim skraju Strzelec, uchodzi do Kanału Rena (Otok) na wschodnim krańcu Zwierzyna. Jego wody poruszały m.in. koła Zwierzynskiego Młyna.
      

      Wśród wód stojących okolic Górek i Zwierzyna  największy udział mają akweny utworzone w zalanych wyrobiskach starych żwirowni.
Jezioro Żwirka położone w Przesiece  jest największym zbiornikiem tego typu, powierzchnia lustra wody wynosi 11 ha. Przy plaży znajduje się stanica rowerowa, stojaki na rowery, ławki i miejsce na ognisko. 
Jezioro Glinianka – położone w Sarbiewie, powierzchnia 2,5ha.